آثاری برای باستانی شدن

پنجشنبه شب گذشته برای نماز به مسجدی رفتم در میدان فلسطین، مسجد امام جعفر صادق (ع). طراحی مسجد بسیار چشم نواز و آرام‏بخش بود. 14 ستون که اطراف آنها با نوشته‏هایی به خط زیبای ثلث تزئین شده بود. سقفی به غایت زیبا که با میله‏های شیشه‏ای و چراغهای متقارن خودنمایی می‏کرد. محرابی با معماری اسلامی و نورپردازی منحصر به فرد با استفاده از لامپهای کم‏مصرف!. جداسازهای بین خانمها و آقایان هم زیبایی خاص خودش رو داشت.

از ظاهر امر که بگذریم موذن خوش صدای مسجد بود که اذان فوق‏العاده‏ای می‏گفت و انسان به وجد می‏آمد. برخلاف بسیاری از مساجد تهران که از اذان تا نماز مدت طولانی‏ای صرف می‏شود، همه چیز به موقع بود و نظم اجرای مراسم ستودنی... از داخل مسجد که بگذریم، سرویسهای بهداشتی بسیار تمیز، که آدم به هوس می‏اومد!، آسانسور، صندلیهایی باکلاس برای نشستن، لیوانهای یکبار مصرف در کنار آبسرد کن و آبجوش برای نوشیدن، مشخصه‏هایی بودند که در کمتر مسجد و یا امام‏زاده‏ای دیده بودم.

 

طراحی داخلی مسجد مرا به یاد شبستان امام خمینی در حرم حضرت معصومه (س) در قم انداخت؛ اگر آنجا را دیده باشید، به جرات می‏توان گفت یکی از شاهکارهای معماری ایرانی را دیده‏اید؛ بسیار باشکوه و دیدنیست.
اینها آثاری است که به نظر من برای آیندگان باستانی خواهد شد!